| تبليغات | X |
|
تـــــاراج كـــــــــرد روى گلش، هستى مرا افزود چشم مىزدهاش، مستى مرا افــــــــــروخت آتشى به روانم، ز غمزهاش بـــــر باد داد سركشـى و پستى مرا افشاند زلف خم خم و چين چين خويش را خم كــــرد قامت مــن و تردستى مرا آن دم كـــه با صراحى مى، سوى من دويد بر كند هستــى من و سرمستى مرا حضرت روح الله
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم آذر 1384ساعت 6:28 بعد از ظهر توسط مهرپویا
|
|
درباره وبلاگ  عقلمو برده عشق تو
می خوام بیام پیشت یه شب! ساز دلم رو وردارم... به سیم آخر بزنم! بازدید کننده عزیز... جان عزیزت اگه از وبلاگ خوشت اومد که قطعا نمیاد ازم سرکتاب نخواه! بخدا وقتش رو ندارم. اگه کسی یادداشتی داره یا حرفی تو گلوش گیر کرده حتما واسم صحبتش رو ای میل کنه که تو وبلاگ قرار بدم. وبلاگ نه مال منه و نه مال تو! این وبلاگ مال همه ماست... پس حرمت ها رو حفظ کنیم... یا حق روی بتان گرچه سراسر خوش است کشته آنیم که عاشق کش است... واسه اطلاع از برنامه ها و اخبار وبلاگ می تونین عضو وبلاگ شین.
 |
