| تبليغات | X |
|
تو چه گفتی سهراب
خانه دوست کجاست؟ می نویسم به ورق خانه اش در دل ماست دل پیر پدری که میانش ترک آینه هاست و چنان می گرید وبه کس هیچ نگوید غم تنهایی خود و به دل بار غمی است و درونش شده خاموش چراغ تو چه گفتی سهراب خانه دوست کجاست؟ خانه دوست دل غمزده ایست که به دورش زده یک هاله خون و به یاد دل یاران خدا می گرید آسمانش ابریست وبدان سو که او می نگرد دستهایش خالیست و بخود کوس ملامت دارد که چرا من ماندم روزگارش شده سخت یاد یاران بخون خفته در اوست قایقی را که تو خود ساخته ای در دم غرش طوفان گم شد و بدان ساحل جانان نرسید پس بدان خانه دوست دل بشکسته ماست که علی می گوید و رهش می پوید...
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم اسفند 1385ساعت 8:52 بعد از ظهر توسط مهرپویا
|
|
درباره وبلاگ  عقلمو برده عشق تو
می خوام بیام پیشت یه شب! ساز دلم رو وردارم... به سیم آخر بزنم! بازدید کننده عزیز... جان عزیزت اگه از وبلاگ خوشت اومد که قطعا نمیاد ازم سرکتاب نخواه! بخدا وقتش رو ندارم. اگه کسی یادداشتی داره یا حرفی تو گلوش گیر کرده حتما واسم صحبتش رو ای میل کنه که تو وبلاگ قرار بدم. وبلاگ نه مال منه و نه مال تو! این وبلاگ مال همه ماست... پس حرمت ها رو حفظ کنیم... یا حق روی بتان گرچه سراسر خوش است کشته آنیم که عاشق کش است... واسه اطلاع از برنامه ها و اخبار وبلاگ می تونین عضو وبلاگ شین.
 |
